BRON: L1, DOOR: CHANTALLE DONNÉ
Hoe kun je dagelijks leven in een huis waar synthetische drugs worden geproduceerd, zonder daar iets van te merken? Die vraag staat centraal in de strafzaak tegen Heather G., die samenwoonde met de vader van haar tweejarige kind in Tegelen.
Heather G. (39) uit Glasgow woont in 2023 samen met haar partner Mitchell L. (36) en hun zoontje in een woning aan de Sporenkampweg. Volgens het Openbaar Ministerie (OM) produceerde L. daar synthetische drugs, terwijl een peuter in huis rondliep. De kernvraag: wist G. van de praktijken van haar inmiddels ex-partner? Of wilde ze het simpelweg niet weten?
Verdachtenbankje
Maandag staan vader en moeder samen terecht in de rechtbank in Roermond. L. oogt rustig en beantwoordt de vragen van de rechters bedachtzaam. G. heeft zichtbaar meer moeite. Haar stem hapert, tranen rollen over haar wangen. Ze grijpt naar een zakdoekje.
Jerrycans in de tuin
De zaak komt op 3 augustus 2023 aan het rollen, wanneer een medewerker van de woningstichting alarm slaat. In de tuin bij het schuurtje staan meerdere jerrycans. Een wijkagent wordt ingeschakeld en de politie start een onderzoek.
In het tuinhuisje vinden de agenten materialen die gebruikt kunnen worden voor de productie van synthetische drugs. In de woning zelf liggen kleine hoeveelheden mdma, amfetamine, hasj en hennep. In de kelder stuiten ze op spullen voor de productie van harddrugs: maatbekers, destilleerglazen en een lege fles zwavelzuur. Ook een vuurwapen en een Cobra worden aangetroffen. Tijdens het doorzoeken van de locatie moet de brandweer in actie komen, nadat een agent per ongeluk een maatbeker omstoot.
‘Ik wilde het niet weten’
L., geboren in Nederland, is geen onbekende van justitie. Tien jaar geleden werd hij in Schotland al veroordeeld voor het produceren van synthetische drugs. In Limburg runde hij een schoonmaakbedrijf. “U zegt dat u de maatbekers nooit heeft gezien?”, vraagt de rechter aan de vrouw. “Dus alles wat in de kelder lag, was voor het bedrijf van L.?” Het blijft even stil. “Het is echt heel lang geleden”, antwoordt de vrouw.
De rechtbank wil verduidelijking: heeft zij, gezien het verleden van haar partner, nooit vragen gesteld? “Ik wilde het allemaal niet weten”, zegt G. “Hij bracht mij naar Nederland, zorgde voor mij. Ik had nooit gedacht dat hij mij in zo’n positie zou brengen.” Haar boosheid richting haar ex is voelbaar.
Research chemicals
Volgens de vrouw vertelde L. haar dat het om onderzoekschemicaliën ging. Dat bevestigt de man zelf. “Ik wilde kijken of ik iets legaals kon maken. Toen de baby er was, heb ik alles weggelegd en er niet meer naar omgekeken”, verklaart hij. Inmiddels woont L. in Alicante.
Hij zegt zich te hebben verdiept in zogenoemde research chemicals: stoffen die zijn ontwikkeld voor onderzoek, maar vaak als drugs worden gebruikt. Sinds 1 juli 2025 vallen groepen van deze stoffen onder het verbod van de Opiumwet.
Risico voor het gezin
Volgens de officier van justitie heeft de man een bekentenis afgelegd. Over G. is de aanklager kritischer. “Zij draait eromheen. Er is een ernstig risico geweest voor het gezin. Stel dat er iets was omgevallen. Een kind van twee is snel. Dat het gezin in gevaar is gebracht, vind ik strafverzwarend.”
Te hoog
Advocate Lotna Kleczewski benadrukt dat haar cliënte niet de hoofdrolspeler is. “Van L. zijn DNA-sporen aangetroffen, van G. niet. Hij was verantwoordelijk voor de goederen. Zij kwam nooit in de schuur of kelder. Ze heeft het echt niet geweten.”
Strafpleiter Aileen van Wijk, die de man bijstaat, noemt de eis te zwaar. “Hij is alles kwijtgeraakt en heeft nu een nieuw leven opgebouwd met werk in Spanje. Een boete van 8000 euro is fors. Hij onderhoudt zijn gezin en heeft het financieel niet breed.”
De rechtbank doet over twee weken uitspraak.
Een van de verdachten werd bijgestaan door Lotna Kleczewski.